Verslag

Terugblik: De Vierde Dinsdag van September

Deel dit bericht
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+

 

f9810db2-3e01-4df8-b4b7-23921c81b4ee-1Kennisnetwerk Amsterdam-bestuurslid Jan Hoek opent deze zesde editie van de Vierde Dinsdag van September. Tijdens deze traditionele bijeenkomst blikken we terug op Prinsjesdag en bekijken we wat de consequenties zijn voor zorg, participatie en onderwijs in Amsterdam. Vanavond doen we dat met telkens een vrijwilliger en een professional.

We starten vanavond met het onderwerp onderwijs. Allereerst komt Hilda aan het woord, vrijwilliger bij De Studiezalen. Dit is een concept in Nieuw-West waar vrijwilligers scholieren letterlijk en figuurlijk ruimte bieden om in alle rust te studeren. Het concept bestaat nu een aantal jaar en is zeer succesvol: ruim 500 scholieren nemen deel. Hilda’s persoonlijke doel is om leerlingen structuur te bieden en zo bij te dragen aan een betere participatie van de leerlingen in de maatschappij.

14516456_673063109518266_7082233536744674456_nRob Oudkerk, voorzitter van OSVO, de vereniging van Amsterdamse middelbare scholen, is de tweede gast. Volgens hem is onderwijs totaal niet belangrijk in de Troonrede en de Rijksbegroting. Het is nooit een sexy politiek onderwerp geweest. Hij pleit dan ook voor meer onafhankelijkheid van Den Haag. Ook hoeft er wat hem betreft niet meer geld bij, dat is niet zijn primaire zorg. Het gaat veel meer om kansenongelijkheid en een toenemende segregatie. Dat een jongen uit Zuidoost en uit Zuid met evenveel talent fundamenteel verschillende kansen hebben, daar moeten we wat aan doen. Met OSVO gaat hij een visie ontwikkelen hoe scholen dit kunnen keren.

Uit de zaal komt de opmerking van een medewerker van Spirit dat zij graag meedenkt met die visie, want de kunstmatige scheiding tussen zorg en onderwijs is natuurlijk gek. Ook komt de opmerking dat er meer moet worden nagedacht hoe onderwijs dingen in de wijk mogelijk moet kunnen maken. Diverse bezoekers vanuit zorg en vanuit onderwijs maken ter plekke afspraken om beter met elkaar samen te werken.

Het tweede onderwerp is zorg. We beginnen met Hein, vrijwilliger bij wel zes verschillende organisaties. Eén van de meest inspirerende dingen die hij doet is op een tandem rondfietsen met mensen met een visuele beperking. Wat hij jammer vindt, is dat vrijwilligerswerk niet altijd even makkelijk of leuk wordt gemaakt, bijvoorbeeld doordat een kleine vergoeding door bezuinigingen geschrapt wordt.

14448876_673080436183200_3848304352775753483_nDe professional bij het thema zorg is Mariënne Verhoef, bestuurder van Spirit, actief op het gebied van jeugdzorg en opvoedhulp. Verhoef vindt het teleurstellend dat het woord jeugdzorg of jongeren überhaupt niet voorkomen in de Troonrede. Je ziet een zaal vol grijze koppen, die zouden toch juist jongeren – de toekomst – op nummer één moeten zetten. Maar jeugd als onderwerp scoort slecht. Ook zij vindt dat we ons minder van Den Haag moeten aantrekken, we moeten zelf aan de gang gaan en voor verandering zorgen. De ambtelijke werkelijkheid en de praktijk in een grote stad als Amsterdam staan heel ver van elkaar af.

Vanuit het publiek komt de suggesties om de helft van Den Haag, maar ook van de gemeente Amsterdam, in te richten om problemen op te lossen. Dus niet losse departementen voor onderwijs en zorg, maar geïntegreerde oplossingsteams rondom een thema als ‘kind’.

Tot slot is het tijd voor het thema participatie. We starten met Angela, vrijwilliger bij De Brouwerij, een initiatief van medewerkers en bezoekers van Molemann Tielens. De Brouwerij ontplooit tal van activiteiten voor iedereen die met psychiatrische zorg te maken heeft. Daarnaast is iedereen welkom die de aanpak van De Brouwerij en de psychiatrische zorg een warm hart toedraagt. Zowel de deelname als het bedenken van activiteiten wordt van harte aangemoedigd. Angela is zowel ervaringsdeskundige als vrijwilliger en haalt veel voldoening uit het participeren.

14519726_673098599514717_2919964031116823476_nDe laatste gast is Rutger van Krimpen, bestuurder van Pantar. Volgens Van Krimpen zijn de positieve teksten in de Troonrede over arbeidsparticipatie een regelrechte leugen. Er wordt met statistieken gegoocheld om aan het zicht te onttrekken dat er in de toekomst een structureel tekort aan passend werk gaat ontstaan. En dat is zeer ernstig, want werk brengt meer in het leven van mensen dan enkel geld. De grootste uitdaging voor de komende tijd wordt dan ook hoe we mensen actief kunnen krijgen die zeer moeilijk te activeren zijn. In ieder geval moeten we ophouden met te doen alsof iedereen aan het werk kan. Voor sommige groepen moeten we concluderen dat werk er nooit meer in zit. Voor hen moeten we wel op zoek naar een zinvolle andere besteding.

Jan Hoek besluit de avond met de woorden dat het verrassend is dat Den Haag met zulke argusogen bezien wordt, maar ook mooi om te zien dat Amsterdamse organisaties zelfbewust en energiek hierin staan. Tijdens de borrel worden er volop allianties gesmeed om met elkaar voor verandering te zorgen.

Deel dit bericht
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+