Verslag

'Met meer boetes komen we niet verder'

Deel dit bericht
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+

Vijf vragen aan Marc Schuilenburg, criminoloog

Laura Obdeijn Amsterdam (Het Parool, 23-11-2016)

Wat is er mis met de huidige aanpak?
“In het regionaal beleidsplan van Amsterdam, dat 52 pagina’s beslaat, tel ik meer dan tweehonderd keer het woord ‘aanpakken’. Dat is nog naast woorden als ‘afbreken’, ‘afschrikken’, ‘bestraffen’ en ‘voorkomen’. De benadering is de laatste tien jaar negatief, dat zie je al aan de taal waarin wordt gepraat.” “Maar het handelen ook, denk aan zero tolerance en preventief fouilleren. Daar zit wel wat in, want het resultaat is er naar: criminaliteitscijfers dalen. Tegelijk zie je dat het gevoel van onveiligheid dat mensen in de stad hebben nog steeds hoog is. Het is een paradox. Het bestrijden van onveiligheid is iets anders dan het creëren van veiligheid.”

Voelen mensen zich onveiliger?
“Onderzoek laat zien dat het vertrouwen in de politie en de gemeente met name in wijken met grote etnische diversiteit zoals de Bijlmer afneemt en daardoor het gevoel van veiligheid. Het wantrouwen naar de politie is bijvoorbeeld groot. Dat gaat geheid problemen opleveren. De politie verliest haar autoriteit in de buurt en mensen durven niets meer te zeggen of melden. Maar dat vertrouwen is wel de basis van het systeem. Uiteindelijk heb je een burger nodig om aangifte te doen.”

Wat moet er veranderen?
“Het creëren van veiligheid kan ook op een positievere manier. Alleen al negatieve woorden vaker vervangen door positieve kan helpen. Het heeft te maken met een manier van denken, die moet veranderen. Ik merk dat veel gemeentes zoeken naar een andere aanpak, maar gewoon niet meer weten hoe dat moet. Experimenteer en ga op zoek naar de potenties in de wijk. Let niet alleen op de politiehotspots, maar kijk ook naar coolspots, waar juist positieve initiatieven worden gerealiseerd. En maak het vervolgens ook gemakkelijker met wet en regelgeving om zoiets te organiseren.”

Dus: weg met de negatieve aanpak?
“Nee, juist niet. Het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Ze kunnen prima naast elkaar bestaan. We zitten aan de grens van wat we kunnen bereiken op de manier die we gewend zijn. Dat zag je tijdens het harde politieoptreden bij de aanhouding van zanger Typhoon en voetballer Kenneth Vermeer. Daar werd vooral negatief op gereageerd. Met nog meer camera’s op straat of nog meer boetes uitdelen kom je niet meer verder, dus dan moet je verder gaan kijken en nadenken over anderen manieren om aan de veiligheid te werken.”

Wat zijn voorbeelden van die positieve benadering?
“Het inzetten van rolmodellen, wat je nu al soms ziet, is een goed idee. Of zoiets als in Vancouver, Canada. Daar moet de politie ook positieve boetes uitdelen wanneer een kind bijvoorbeeld oversteekt bij groen licht. Maar een project zoals in de Haagse Schilderswijk, waar politieagenten een dag op pad gaan met de kinderen, kan ook werken. Daalt de criminaliteit daarvan? Nee. Maar je bouwt wel vertrouwen op en dat is ook een manier om mensen een veilig gevoel te geven.”

Oplossingen?
Tijdens de Stadsconferentie De (On)veilige Stad van Kennisnetwerk Amsterdam morgenmiddag praten Amsterdammers uit verschillende domeinen over veiligheid in brede zin, van huiselijk geweld tot veiligheid op scholen en in de buurt en radicalisering. Er wordt onder meer gekeken naar de toekomst en nagedacht over mogelijke oplossingen. Geïnteresseerden zijn welkom vanaf 13.00 uur in het Polanentheater in de Spaarndammerbuurt.

Deel dit bericht
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+