Activiteit

Blog: Zorg om Wonen (Krista Bosman - de Alliantie)

Deel dit bericht
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+

Wat zou u zelf doen als u zorg nodig hebt? Weet u dan waar u heen kunt? Voor een heleboel Amsterdammers (en zeker kwetsbare Amsterdammers) is dit onduidelijk. Als je zelf niet het netwerk en de middelen hebt, hoe kun je dan de weg naar zorg vinden?

En wat als de zorg uitblijft? Wat is de invloed daarvan op de mensen die dit nodig hebben op de wijken waarin ze leven?. Door veranderingen in het zorgstelsel moeten steeds meer mensen zelfstandig thuis blijven wonen. Door het opheffen van bejaardentehuizen/verzorgingshuizen en minder vrije plekken in de GGZ-klinieken moeten meer mensen zelfstandig gaan of blijven wonen met zorg. Deze stap is vaak erg groot, en er zijn weinig tussenvormen van begeleid wonen. Dit zorgt ervoor dat veel mensen die dit eigenlijk niet (meer) kunnen toch zelfstandig moeten leren leven met (enkel) zorg aan huis. Maar niet iedereen wil of kan zorg ontvangen en het aantal zorgmijders neemt toe door financiële of psychische problematiek.

Het resultaat is dat de druk op de leefbaarheid toeneemt in de wijk. Het aantal mensen die zorg moeten krijgen maar (nog) niet hebben neemt toe, er komen bijvoorbeeld steeds meer verwarde mensen op straat en de vereenzaming en verwaarlozing van mensen neemt toe.

Dit resulteert in meer burenoverlast evenals meer zorgelijke en gevaarlijke situaties in de complexen. Denk bijvoorbeeld aan dementerende ouderen die het gas open laten staan. Voor de woningcorporaties zijn dit lastige situaties. Een corporatie heeft de taak om het woongenot voor haar bewoners te garanderen, maar zij kan dit soort problemen niet voor haar bewoners oplossen.

Hoe verder? Hoe kan dit probleem worden aangepakt? Hoe zorgen we er met elkaar voor dat er een betere aansluiting komt voor de zorg van kwetsbare Amsterdammers?

Wie signaleert wie hulpbehoevend is? Staat de bureaucratie ons daarbij niet in de weg? En wat kunnen we doen met mensen die (nog) geen zorg hebben maar dit wel nodig hebben.

Wat heeft de zorgbehoevende nodig? Is gespreid wonen in de wijk beter dan geclusterd wonen? En sluiten de huidige vormen wel aan bij de vraag?

En hoe kunnen we ervoor zorgen dat de druk op de wijken in de stad niet nog meer toeneemt maar dat zorgbehoevenden juist de verbinding zoeken met de wijk. Daar de kansen ziet en de verbinding tot stand komt. Wat is de rol van de buurtbewoner en hoe vermijden we een stigmatisering van ‘doelgroepen’. Gemeente, zorginstellingen en woningcorporaties, buurtbewoners en politie kunnen hier een belangrijke rol in spelen. Maar er zijn nog veel meer belangrijke partners in de buurt die hierbij kunnen participeren. Wie neemt daarin welke rol? Daarover gaan we graag met elkaar in gesprek op 16 februari.

Deel dit bericht
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+