Verslag

Manifest Liefde Is Lef

Deel dit bericht
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+

Hoe bereiken we de lieve stad?

Daar zijn wij – Amsterdamse buurtwerkers, docenten, jongerencoaches, ervaringsdeskundigen, beleidsmakers, vrijwilligers en bewoners – een jaar lang naar opzoek gegaan. We komen tot vijf punten die voor ons de lieve stad maken en waarnaar we handelen. We roepen het stadsbestuur en bestuurders in het Amsterdamse maatschappelijk middenveld op om samen met ons zo de lieve stad te realiseren.

1.Regel niet alles in detail

In de lieve stad is ruimte voor bewoners én voor professionals. Kwantitatieve prestatiedoelstellingen worden bewust losgelaten om ruimte te maken voor creatieve maatwerkoplossingen door betrokkenen en voor ‘omdenken’. Het gaat om de waarden die Amsterdammers daadwerkelijk met elkaar verbinden; regels en protocollen zijn hulpmiddelen.

2. In de lieve stad ontmoeten Amsterdammers elkaar.

Bewoners, professionals, vrijwilligers en ondernemers. Elke dag opnieuw. Wanneer Amsterdammers elkaar kennen, schept dat vertrouwen en is veel meer mogelijk. De gemeente en het maatschappelijk middenveld spelen een belangrijke rol in deze ontmoetingen, bijvoorbeeld door ruimhartig om te gaan met buurtbudgetten en te zorgen voor ontmoetingsplekken in de buurt. Met daarbij extra kansen voor ontmoetingen tussen de verschillende leeftijds- en leefstijlgroepen in buurten. Onderwijs moet een grote rol spelen in ontmoetingen tussen heel verschillende jonge Amsterdammers.

3. De ander is anders

Geen enkele Amsterdammer is gelijk. Wel zijn we allemaal gelijkwaardig. We moeten opnieuw naar elkaar leren kijken: iedereen is anders. Dat is juist de kracht van Amsterdam. Het denken in ‘gelijke monniken, gelijke kappen’ kan verlammend werken. Niemand is gelijk – en dit is zeker geen argument om een initiatief niet te steunen.

4. We doen ‘t samen

Samen maken we de stad en de stad is er voor de Amsterdammers. Niet omgekeerd. Dat betekent dat beleid, maar ook uitvoering, zoveel mogelijk mét Amsterdammers moet gebeuren. Niet over de hoofden heen, maar vooraf én tijdens het proces ruimte bieden om daadwerkelijk samen de stad vorm te geven. Dat is geen ‘afstreep-vinkje’ en moet inclusief gebeuren. Ook iemand die niet goed een beleidsstuk kan lezen moet mee kunnen praten. En ook iemand die weinig buiten komt moet zich betrokken voelen bij de stad. We moeten met elkaar op zoek gaan naar manieren om alle Amsterdammers te betrekken.

5. Lef!

De lieve stad betekent lef hebben. Om zelf de ander aan te spreken op ongewenst gedrag. Om mensen serieus te nemen. Om je eigen werk ter discussie te stellen. Om te kijken naar de bedoeling achter de regel, in plaats van de letter van de regel. En door oog te hebben voor al die bewoners die al zoveel doen voor hun medebewoners in de buurt, vaak kleinschalig en daardoor niet erg zichtbaar. Maar zó waardevol. Faciliteer hen met ruimte en wat budget. Geef hen waardering en vooral vertrouwen. Ook dat vraagt lef!

Deel dit bericht
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+